1
I’illustrata portoghese, stampata in serie in Italia, che abbiamo sottoscritto
concordi (io e Pieter, con H.C. ten Berge e signora) è concepita
come un telegramma – ma ne ignoro l’esatto contenuto:
se ti arriva
in Rue Malebranche, ricordati di me, Breyten, che ho ascoltato la tua lenta
declamazione al magnetofono, che ti ho sorpreso occhieggiante, alle spalle
della fotomodella (quando facevi il satiro di grido e di turno, di riserva e di moda
– per far soldi), sostenuto da cimici olandesi contro una parete affollata,
un palmo scarso sopra un contromanifesto femminista (che è poi quello famoso,
che tu hai presente certamente, con un culo di vacca e con un maschio nudo):
(febbraio 1972)
1
de portugese ansicht, in serie gedrukt in Italië, die we eendrachtig ondertekend
hebben (Pieter en ik, met H.C. ten Berge en zijn vrouw) is gesteld
in telegramstijl – maar de precieze inhoud ervan weet ik niet:
als hij aankomt
in Rue Malebranche, denk dan aan mij, Breyten, ik heb je langzame voordracht
op de band beluisterd, ik heb je glurende blik verrast, achter de rug
van het fotomodel (toen het jouw beurt was om de reserve-, top-, mode-satyr te spelen
– om geld te verdienen), ondersteund door hollandse wandluizen tegen een volle wand,
nauwelijks een handpalm boven een feministisch contramanifest (dat beroemde,
dat je zeker voor je ziet, met een koeiekont en een naakte man):
(februari 1972)
2
un braccio di bambola bianca, Breyten, bruciacchiato (un reperto della spiaggia
di Paestum, che ti vede alienato e peloso, con gli anelli alle orecchie, con un fiore
di loto tra le mani, imperiale o giallo – it vocabolo è ambiguo: Yolande è it nome
the risolve tutto – e poi c’è Hélène the è una Meleen, basedowiana e strana) è un buon
acquisto, peril musea della tua deux chevaux moribonda:
il finale è scontato:
vengo a riagguantarvi in blocco, alla Pavesi di Nocera, alle due di notte:
(luglio 1972)
2
een witte poppearm, Breyten, een beetje verbrand (een vondst op het strand
van Paestum, waar jij een vervreemde en behaarde aanblik biedt, met ringen in je oren, met een
lotusbloem in je handen, keizerlijk of geel – het woord is dubbelzinnig: Yolande is de naam
die alles oplost – en dan is er nog een Hélène die een Meleen is, basedoviaans en vreemd) is een mooie
aanwinst, voor het museum van je zieltogende deux chevaux:
de finale staat al vast:
ik kom jullie en bloc ophalen, in de Pavesi bij Nocera, om twee uur ‘s nachts:
(juli 1972)
Noot
Bij de ‘wandluizen’ in het eerste gedicht bedenke men dat deze diertjes in het Frans punaises heten; dezelfde dubbelzinnigheid heeft het Italiaanse ‘cimici’. De dubbelzinnigheid van het woord in het tweede gedicht is terug te voeren op de vietnamese naam van Breytenbach’t vrouw Yolande: Hoang Lien, wat ‘keizerlijke lotus’ betekent.
Pavesi is de naam van een grote keten van Italiaanse wegrestaurants.