Met Kees Hin heb ik veel scenario’s geschreven. De films die daaruit ontstonden, werden geregisseerd door Hin.

Deze still komt uit De enkele jaren uitgestelde dood van Jacques Rigaut (1980).

De Franse schrijver werd op 30 december 1898 geboren in Parijs. Rigaut voorspelde in het begin van de jaren twintig dat hij op 6 november 1929 zelfmoord zou plegen. Dat deed hij ook, precies op die dag.

Hij schreef korte notities en vond ze nauwelijks de moeite waard. Pas na zijn dood werd iets van zijn werk gepubliceerd in Papiers posthumes (Au sans pareil, 1934).

De man in smoking is ook echt een buikspreker. Onder zijn optreden wordt de volgende tekst van Rigaut uitgesproken: ‘Op een dag merkte ik dat mijn overhemd bij mij op schoot zat. Dat noemde ik Schoonheid. Sindsdien ben ik schilder van overhemden.’ 

 

Dit is Kiki van der Noordt in Het schaduwrijk (1993). Ik mocht aanwezig zijn op de set om de laatste vraagstukken samen met Hin op te lossen.

Het verhaal loopt vooruit op de roman Waar was je nou, die ik meer dan tien jaar later schreef. Het meisje in de film probeert met behulp van haar poppen en een schimmenspel in het verleden terecht te komen, op een markt waar ze met haar vader heeft gedanst.

Van de samenwerking met Hin heb ik veel geleerd. Hoe lang mag een scène duren, hoe close kom je bij een voorval of neem je eerst het geheel om langzaam dichterbij te komen. Na de opnames zit je weken in de montage voor de schnitts tussen de scènes, die je op elkaar laat botsen. Dat alles geldt ook voor een roman.

 


Marlies Heuer en Ria Marks in Cinéma Invisible (2005), een film gemaakt naar het gelijknamige boek van Christian Janicot. Het staat vol met scenario’s, die nooit zijn verfilmd, van Italo Calvino, Laszlo Moholy-Nagy, René Magritte, Louis-Ferdinand Céline, Boris Vian en vele anderen.
 

Het was een idee van Rolf Orthel om naar aanleiding van dit boek een aantal films voor de VPRO te maken. Hij benaderde Digna Sinke, Cherry Duyns, en Erik van Zuylen, wiens mooie scenario tot nu toe niet is gerealiseerd. Orthel nam zelf ook een film voor zijn rekening.

Hij vroeg Hin en mij om een bijdrage. We kozen negen scenario’s, die een indruk moeten geven van het hele boek. Fernand Léger voorspelde de bewakingscamera en Georges Perec wilde met acteurs werken van wie je het gezicht niet ziet. Ossip Mandelstam schreef een parodie op de Russische brandweer. Alfred Döblin probeerde Groenland te ontijzen.

De auto met de twee vrouwen en de poedel maakt deel uit van Twee zusters die geen zusters zijn van Gertrude Stein, een baldadig sprookje over het nut van verdubbelingen. Het pakje om de hals van de hond wordt niet open gemaakt.