Aantekeningen
Hoe iemand naar buiten kwam
en weer naar binnen ging en weer
naar buiten kwam
ik zie je voorkant, je achterkant
en weer je voorkant
iemand die door de straten loopt
en loopt en loopt en loopt
uit iedere deur zie je haar naar buiten komen
bambina! wat ben je met me aan het doen
beelden die woorden oproepen
woorden die weer andere beelden oproepen
kijk: de zon en de maan en de sterren
Ik had je uit de Liebknechtstrasse zien komen
en halverwege Unter den Linden was je
prinses van de souvenirs
je zag haar weer op de Kurfürstendamm
en later op het omslag van de Bunte Illustrierte
(jij scheen weleens te denken:
er kan nog wel een schepje bovenop!)
mijn hoofd is van Italiaanse spaghetti
hoe de ene molen de andere uit het veld slaat
daar sta je aan de telefoon
met een boodschap van vriendschap
in dat landschap.
Wat een prachtig weer
dacht je toen je uitvoer
op de Viale Trastevere
begonnen de winden te krimpen
Sturm!
in haar vlucht achter het losgeslagen wasgoed
verplettert ze dranghekken
plotselinge tranenvloed: hier woonde zij
hier in deze straten kwam ze telkens weer te wonen
op Amerikaanse skate boards de Egelantiersstraat door
de wieltjes ruisen – ze kickt
gooi de luiken open.
Stadsmeisje
I
Temidden van de bewegingen in de stad
zit zij aan het raam dat is geopend
een van haar handen houdt de hoorn van de telefoon
zij kijkt in het niets
en om zich heen en voor zich uit
en weer in het niets
de hand die naar de draaischijf moest
ging naar een van haar twee borsten
toen keek zij neer
hoe die hand steunend naar haar hoofd bewoog
dat hoofd waar alles in gebeurde
wat herinnert mijn vriendinnetje zich
van wat haar is overkomen
zij stapt in een hondedrol
zij houdt een brief in de hoogte
wanneer zij een voet langs de stoeprand trekt
zij draait de trappen op van het postkantoor
en begint haar dans voor de loketten
daar komen andere geluiden haar oren binnen
een stem die haar naam roept.
II
Strijklicht onder de wolken
schaduwbeelden van koeien in de polder
trage stroming onder de ophaalbrug
een taxi door de Natureingang
– follow that car!
gesprekken in het café
(ik vond het een film met psychologiese diepgang)
(de wc is verstopt)
(dat kwam omdat zij die chauffeur kende)
de eerste tram door de bocht
je volgde niet de opleiding van je ouders
je liet de kinderen die je wilde
afdrijven
wat is je bestemming, meisje
we lopen nog altijd met dezelfde koffers
zie ik
Morricone bij ochtendlicht
aan de overkant gaan de gordijnen open
een kop thee
dan moet ik naar huis.
